شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15998

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست / بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من

تو سرو جویباری، تو لاله بهاری /  تو یار غم‌گساری تو حور دل‌ربایی

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟                                                             که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است                                                       بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید                                                                کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو                                                                 ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد