شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27241

امید خلق غوّاص است و دست راد او دریا / به کام خویش برگیرد گهر غوّاص از دریا

بر جای رطل و جام می، گوران نهاده استند پی / بر جای چنگ و نای و نی، آواز زاغ است و زغن

وگر خود جنت المأویَْ بود مأوای درویشان / وگر خواهند درویشان ملک را صنع آن باشد

خیز و بیتی چند بنویس و به خدمت بر بخوان / تا ز حسن‌الاستماعت قرب او أدنی دهد

الف، ب

ت، الف

پ، ب

ب، ت

 سپاس و آفرین خدای را که این جهان و آن جهان را آفرید و ما بندگان را اندر جهان پدیدار کرد و نیک‌اندیشان را و بدکرداران را پاداش و بادافراه برابر داشت.

 و هر گاه که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرماید، و معروفان و فاضلان و اصیلان را معطل گذارد دلیل بر نادانی و بی‌کفایتی وزیر باشد.

 و آن چه گفتم که: «من از خداوند تعالی توفیق و استعانت خواهم» مراد آن بد که بنده را ناصر، به جز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند.

 یکی پاک‌کردن دل است از اخلاق ناپسندیده؛ چون خشم و بخل و حسد و کبر و عُجب و ریا که این اخلاق را مهلکات گویند و عقبات راه دین گویند.