شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30943

به یاد یار و دیار آن‌چنان بگریم زار/ که از جهان ره و رسم سفر براندازم

از سختی ره راهرو عشق ننالد/تا کعبه توان رفت به این سنگ نشان راست

در این بود درویش شوریده‌رنگ/که شیری درآمد شغالی به چنگ

کرامت کن درونی دردپرورد/دلی در وی درون درد و برون درد

خواب نوشین بامداد رحیل/بازدارد پیاده را ز سبیل

سر ارادت ما وآستان حضرت دوست/که هر چه بر سر ما می‌‌رود ارادت اوست

مه روی تو، شب موی تو، گل بوی تو دارد/ گلزار جهان خرمنی از روی تو دارد

قیامت آن زمان باشد به تحقیق/ که از یاران جدا مانند یاران

چه مهره باخت ندانم سپهر دشمن‌خوی/ که دور کرد به دستان ز دوستان ما را (جناس، تلمیح)

چون توانم شد از اینجا که غمش موی‌کشان/ دلم آورد و به زنجیر فروبست اینجا (تشخیص، کنایه)

دل مسکین مرا نیست در اینجا قدری/ زانک صد دل چو دل خستۀ من هست اینجا (واج‌آرایی، واژه‌آرایی)

روی از تو نپیچم وگر از شست تو آید/ همچون مژه در دیده کشم تیغ بلا را (تشبیه، کنایه)

ج _ ب _ الف _ د

الف _ ج _ ب _ د

د _ ب _ الف _ ج

ج _ الف _ د _ ب