شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 4322

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

عصا برگرفتن نه معجز بود/ همی اژدها کرد باید عصا

سر نیزه و نام من مرگ توست/ سرت را بباید ز تن دست شست

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست/ عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

زندگانی را سر تکرار نیست/ فطرت او خوگر تکرار نیست

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

عشق بازی را تحمل باید ای دل پای دار

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

که این را این چنین چشم است و آن را آن‌چنان ابرو

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

اعتنا، رنگرزان، آزاده

درخشنده، گنجِ نهان، مشتری

رامشگران، ارغوانی، شهامت

منزلگاه، اقاقی‌ها، گسترده