شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20370

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد / کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس / شاه خورشید است و اینک نور داده باز خواست

از جنس کارگاه نشابور و کار روم / بر من خراج روم و نشابور خوار کرد

شکر و سیم پیش همّت او / از من و شعر، شرمسارتر است

تواضع سر رفعت افرازدت / تکبّر به خاک اندر اندازدت

کاسۀ چینی که صدا می‌کند / خود صفت خویش ادا می‌کند

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است / در بند سر زلف نگاری بوده است

بزرگان نکردند در خود نگاه / خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

آن نافه‏‌‏ای که جستی هم با تو در گلیم است / تو از سیه‌گلیمی بویی از آن ندیدی

من ز من چو سایه و آیات من گرد زمین / آفتاب‌آسا رود منزل به منزل جا به جا

به های‌های نیارم گریستن که فلک / به های‌هوی درآید ز اشک من عمدا

مه ز نور عاریت، گه لاغر و گه فربه است / ایمن از تشویش و فارغ ز انقلاب است آفتاب