شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12478

صائب این آن غزل حافظ شیراز که می گفت/ مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ / منم که شهرۀ شهرم به عشق ورزیدن

نغمۀ حافظ شنو ز خامۀ صائب/ چند نشینی که خواجه کی به در آید

به فکر صائب از آن می کنند رغبت خلق/ که یاد می دهد از طرز حافظ شیراز

خدای من! یوسف دل را در چاه آرزوها رها مکن.

خدای من! بی شعلۀ محبت تو، چراغ دلم، افسرده است.

خدای من! در ظلمات گمراهی، یونس دلم را دریاب.

خدای من! با عشق تو، آتش بلاها بر من گلستان است.