شرکت در آزمون آنلاین عربی نهم - عربی نهم | آزمون شماره 5390

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان!

تو نیکی می‌کن و در دجله‌ انداز / که ایزد در بیابانت دهد باز

«هَل جزاء الإحسان إلّا الإحسان»

از هر دست بدهی، از همان دست پس می‌گیری!

فی یومٍ من الأیّام وَقَعَ ثَعلبٌ و غزالةٌ فی الحُفرةِ بغتةً.: در روزی از روزها روباهی و آهویی ناگهان، به‌دنبال هم به درون چاه افتادند.

هُوَ ظنَّ أنّ الحمامةَ تُشجِّعُهُ علی الخروج.: او تصور می‌کند که کبوتر او را به خارج شدن تشویق می‌کند.

نحنُ نعرفُ الثّعلبَ، هو ثَقیلُ السّمعِ.: ما این روباه را می‌شناسیم، او بسیار کم‌شنواست.

لا فائدةَ للمحاوَلَة، لا تَصعَدی.: تلاش هیچ فایده‌ای ندارد، بالا نیا.