شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11353

درین سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌ز‌ند / به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند

یکی ز شب‌گرفتگان چراغ بر نمی‌کند / کسی به کوچه‌سار شب درِ سحر نمی‌زند

دل خراب من دگر خراب‌تر نمی‌شود/ که خنجر غمت ازین خراب‌تر نمی‌زند

چه چشم پاسخ است از این دریچه‌های بسته‌ات / برو که هیچ‌کس ندا به گوش کر نمی‌زند

چو خود را به چشم حقارت بدید / صدف در کنارش به جان پرورید

خانه بر دوش‌تر از ابر بهاران بودم / لنگر درد تو چون کوه گران کرد مرا

نه سختی رسید از ضعیفی به مور / نه شیران به سر پنجه خوردند و زور

به فصل خزان در نبینی درخت / که بی‌برگ ماند ز سرمای سخت