شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 7028

چنین است رسم سرای درشت/ گهی پشت زین و گهی زین به پشت

اگر عاقل بُود داند که مجنون صبر نتواند/ شتر جایی بخواباند که لیلی را بُود منزل

من از بیگانگان هرگز ننالم/ که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

خرّم تن او که چون روانش/ از تن برود، سخن روان است

کَببادِ، خوردن، مآخذ، مسلما: کبَبادِ، خُردَن، مَاخَذ، مُسَللَمَن

مؤنث، میوۀ به، رؤیایی، برآورد: مُ ءَننَث، میوه به، رُویایی، بَراوَرد

روح الامین، هوی، مجعّد، بوسنی: روحُ الاَمین، هَوا، مُجَععَد، بوسنی

به تندی، سر و تن، مأوا، خوشخو: بِ تُندی، سَرُتَن، مَءوا، خُشخو

- - - / - U - - - /  U - - U - / - - U

U - - - / U - - U - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - U - / - - U