شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10020

خانه‌ دیو است دل‌های همه / کم‌پذیر از دیو مردم دمدمه

ز مشرق سر کو آفتاب طلعت تو / اگر طلوع کند طالعم همایون است

خوش می‌دمد نشان جلال و جمال یار / خوش می‌کند حکایت عزّ و وقار دوست

بختِ خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر / زآنکه زد بر دیده آب از روی رخشان شما

به چشم عقل در این رهگذار تیره ببین / که گستراند قضا و قدر به راه تو دام

به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر / که هر که در صف باغی‌ست صاحب هنری‌ست

پی هلاک خود ای بی‌خبر چه می‌کوشی / هر آن‌چه ریشته‌ای عاقبت تو را کفن است

هنوز نیک و بد زندگی به دفتر عمر / نخوانده‌ای و به چشم تو راه و چاه یکی‌ست

ماهی و چون عیان شوی شمع هزار مجلسی               سروی و چون روان شوی عشق هزار لشکری

از سر رشک سوختم زان همه سوزم از درون           با همه آب ساختی زان همه آبی از تری

سینة خاقانی اگر پاک بشویی از غبار            پیش خدایگان تو را بیش کند ثناگری

هم شکری تو هم نمک با تو چه نسبت آب را       چند به رغم دوستان دشمن خویش پروری