شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی

در گزینة ......... معنای دو واژه نادرست آمده است.

(عنایت: خواستن) (مویه: ناله) (بالیدن: فخر کردن) (بصیرت: آگاهی و بینش) (تقصیر: بخشیدن)

(دمساز: همدم) (مصاحبت: گفتگو) (شیفته: معشوق) (دلاویز: مطلوب) (صلاح: درستی)

(مظاهر: نشانه‌ها) (ظلال: سایه‌ها) (نهضت: خیزش) (مزدور: سرسپرده) (اعتدال: تناسب)

(اخلاص: خلاصه شدن) (بعید: نزدیک) (نوید: خبر خوش) (وجد: صورت) (رعنا: زیبا)

در کدام بیت، غلط املایی وجود دارد؟

کبوتر بچّه‌ای با شوق پرواز به جرعت کرد روزی بال و پر باز

ز وحشت سست شد بر جای ناگاه ز رنج خستگی درماند در راه

تو را توش هنر می‌باید اندوخت حدیث زندگی می‌باید آموخت

هجوم فتنه‌های آسمانی مرا آموخت علم زندگانی

معنای واژهٔ «توش» در کدام گزینه آمده است؟

درون

اندوخته

ابزار

علم

در کدام بیت، نقش مفعول وجود ندارد؟

گه از دیوار سنگ آمد، گه از در / گَهَم سر پنجه خونین شد، گهی سر

مرا در دام‌ها بسیار بستند / ز بالم کودکان پرها شکستند

هجوم فتنه‌های آسمانی / مرا آموخت علم زندگانی

تو را توش هنر می‌باید اندوخت / حدیث زندگی، می‌باید آموخت

در کدام بیت هیچ واژه‌ای به شکل مخفف به‌کار نرفته است؟

گر دست دهد خاک کف پای نگارم / بر لوح بصر خط غباری بنگارم

امروز مکش سر ز وفای من و اندیش / زان شب که من از غم به دعا دست برآرم

زلفین سیاه تو به دلداری عشّاق / دادند قراری و ببردند قرارم

دامن مفشان از من خاکی که پس از من / زین در نتواند که برد باد غبارم

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی | آزمون شماره 9715