شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9401

ز مستی بر سر هر قطعه زین خاک/خدا داند چه افسرها که رفته 

شبی را تا شبی با لشکری خرد/ ز تن‌ها سر، ز سرها خود افکند              

شبی آمد که می‌باید فدا کرد/ به راه مملکت فرزند و زن را 

به فرزندان و یاران گفت چنگیز/که گر فرزند باید، باید بدین سان

عاقل در دفع مکاید دشمن تأخیر صواب نبیند.

دید یکی بهر خروشنده‌ای               سهمگنی، نادره جوشنده‌ای

گفت در این معرکه، یکتا منم               تاج سر گُلبُن و صحرا منم

ابر ز من حامل سرمایه شد               باغ ز من صاحب پیرایه شد

ز قیل و قال گذر کن که در چمن زین پس / حدیث بلبل شیرین مقال خواهد بود

دگر آفتاب رویت منمای آسمان را / که قمر ز شرمساری بشکست چون هلالی

 به تازیانه قهرم بدان سری که برانی / من آن نیم که بپیچم عنان اگر تو برانی

چون سیل در این دامن صحرای غریبی / غیر از کشش بحر دگر راهبرم نیست