شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19198

زمین ز گریه ابر است چون بهشت نعیم/ هوا ز خنده برق است چون کُه سینا

کنار جوی پر از جامهای یاقوت است/ که شد به جوی درون رنگ آب چون صهبا

زمین به خوبی چون روی دلبر گلرخ/ هوا به خوشی چون طبع مردم دانا

شیدا شدهام چرا همی ننهی / زنجیر دو زلف بر من شیدا

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی/ غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

گل مراد تو آنگه نقاب بگشاید/ که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد

به تنگ‌چشمی آن ترک لشکری نازم/ که حمله بر من درویش یک‌قبا آورد

رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی باد/ بنفشه شاد و کش آمد، سمن صفا آورد

بگیر و ببر زنده بر دار کن/از او نیز با من مگردان سخن

شده بر بدی دست دیوان دراز/ز نیکی نبودی سخن جز به راز

دیگران از شکست بنشینند/زلف او از شکست برخیزد

برید و درید و شکست و ببست/یلان را سر و سینه و پا و دست

هر دو، اصل پارتی دارند.

بازمانده‌ی اشعار تعلیمی و اخلاقی‌اند.

این قطعات شعری، در میان اندرزنامه‌های منثور جای دارند. 

ترجمه عربی آن‌ها به‌دست ما رسیده است.