شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 12442

روز شنبه ز دیر شمّاسی/ خیمه زد در سواد عبّاسی

به بهزاد بنمای زین و لگام/ چو او رام گردد تو بگذار گام

ریزش اهل کرم در پرده صائب خوشتر است/ بیشتر فصل بهاران در سحاب است آفتاب

بزمی پر از پری است فغانی تو در میان/ دیوانۀ کدامی و شیدای کیستی؟

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است /  دردا که این معما شرح و بیان ندارد

با جام آتشین چو تو از در در آمدی /  وسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود

دنیا به اهل خویش ترحم نمی‌کند / آتش امان نمی‌دهد آتش‌پرست را

دوست دارد یار این آشفتگی /  کوشش بیهوده به از خفتگی

الف، د

ج، الف

ب، د

ج، ب

آشنایی با تفکرات و معارف هندوان در این دوره هیچ نقشی در تغییر سبک نداشت.

اصفهان که پایتخت و محل اجتماع شعرا و فضلا بود، از دیدگاه ادبی توسعه یافت.

شاعران این دوره تشخیص داده بودند که سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبه ذهنی و تخیلی یافته است.

حکومت در دست جانشینان تیمور بود و دو جریان شعری رونق داشت: یکی شعر لطیف و فصیح بابا فغانی و دیگری مکتب وقوع.