شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 175

هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

چو شمست خاطر رفتن به جز تنها نمی‌باشد

ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن

دیدار خوبان اختیار از دست دانا می‌برد

هر چه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم از آن

خداوندا، شبم را روز گردان/ چو روزم بر جهان پیروز گردان

نمی‌دانم نمیدانم الهی/ تو دانی و تو دانی آنچه خواهی

مهر اگر آرد بسی بیجا و بیهنگام آرد/ قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

آن یار کزو خانه ما جای پری بود

چه طاعت کرده‌ام گویی که این پاداش می‌یابم

دل به دلبر می‌سپارد جان به جانان می‌فرستد

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

دل ز تنهایی به جان آمد، خدا را همدمی:-U-/--U-/--U-/--U-

ای که دستت می‌رسد کاری بکن:-U-/--U-/--U-/--U-

هر که از اول تصور می‌کند فرجام را:-U-/--U-/--U-/--U-

به هم کردند و عشقش نام کردند:U/---U/---U--

در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم/ گهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو

هر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست/ وصل آن مه گر میسر نیست ما را دور نیست

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک‌دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش