شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

نقش دستوری «رفتن» در بیت زیر چیست؟

«تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها»

نهاد

فعل

مفعول

متمم

نقش دستوری کدام واژة مشخّص‌شده نادرست نوشته شده است؟

فسون ناله‌ام شب بسته خواب پاسبانش را که با هر سر نباشد آشنایی آسمانش را (آسمان: متمّم)

ز چاک سینه‌ام دل می‌کند نظارة زلفش چو مرغی کز قفس بیند به حسرت آشیانش را (آشیان: مفعول)

نوازد ظاهر و در دل خیال کشتنم دارد به حال خویشتن پی برده‌ام لطف نهانش را (ظاهر: مسند)

اسیر عشق را فرض است عزت بعد مردن هم میندازید بر خاک مذلت استخوانش را (عزّت: نهاد)

در کدام بیت واژه‌ای با املای غلط دیده می‌شود؟

ببین پایگاه مرا تا کجاست / بدان پایه باید ز من مایه خواست

جنت و دوزخ، بهشت و مردگی عین حیات / بی‌تو جنت دوزخ است و زندگانی ضایع است

آزار جو عزیز بود، لطف جوی خوار / این است تبع دهر، دلت مضطرب چراست؟

ای موازی نظر رای تو را نقش قدر / چه عجب ناقد اسرار قضا و قدری

هم خانواده واژه‌های «اعتبار، بخت، همت، تحمل» در کدام گزینه درست آمده است؟

عبرت، خوشبخت، اهمیت، تحمیل

معتبر، نوبخت، اهتمام، محتمل

معبر، بختیار، اهم، احتمال

تعبیر، بختور، مهم، تحمل

مفهوم کلّی بیت «تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم / بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان ها» در کدام گزینه وجود دارد؟

ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را / خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را

عهد جوانی من بگذشت در فراقت / باز آی تا به بویت باز آیدم جوانی

به وفای تو که گر خشت زنند از گل من / همچنان در دل من مهر و وفای تو بود

بشکنم صد عهد و پیمان نشکنم پیمانه را / اینقدر تمیز هست آخر من ِ دیوانه را

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17577