شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12600

جوی‏‌‏ها بسته‏‌‏ام از دیده به دامان که مگر / در کنارم بنشانند سهی بالایی                       ماضی نقلی

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست / گشت هر گوشه‌ی چشم از غم دل دریایی          ماضی التزامی

این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‏‌‏گفت / بر در میکده‏‌‏ای با دف و نی ترسایی          ماضی استمراری

نرگس ار لاف زد از شیوه‌ی چشم تو مرنج / نروند اهل نظر از پی نابینایی                       ماضی ساده

تو به صورت رفته‌ای ای بی‌بصر / زان ز شاخ معنی‌ای بی‌بار و بر

معنی تجربه بشناس و ره تجربه گیر / تا بدانی که تو را ظلم و عدالت مدد است

در شب گذشت عمر و ندیدیم روی صبح / ای بخت از گرانی خواب تو سوختیم

در مزرع جهان مفشان دانه‌ی امید / زین دشت درگذر که زمینیست دانه‌سوز

دل کند جان تا تماشایش کند، لیکن چه سود / می‌رود چون از تماشایش دل از جان بیشتر

میان لاله و نرگس چه فرق هر دو خوشند / که گل به طرف چمن هر چه هست عشوه‌گریست

بدین دو روزه تماشای زندگی بیدل / کدام شوق و چه عشق این قدر هوس هم نیست

گفتم این جام‌ جهان‌بین به تو کی داد حکیم / گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد