شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18053

مر او را چو دیدم سر از خواب مست / بدو گفتم ای سرو پیش تو پست

ای آفتاب آینه دار جمال تو / مشک سیاه مجمره گردان خال تو 

ای جهان دیده بودِ خویش از تو / هیچ بودی نبوده پیش از تو 

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست / عرض خود می بری و زحمت ما می داری 

از بخت بد است بی سرانجامی من / وز سستی طالع است ناکامی من

غنیمت دان و می خور در گلستان / که گل تا هفتۀ دیگر نباشد

در نگنجد عشق در گفت و شنید / عشق دریایی است قعرش ناپدید

بضاعت نیاوردم الّا امید / خدایا ز عفوم مکن ناامید

به شادی دار دل را تا توانی / که بفزاید ز شادی زندگانی

چه بندی دل اندر سرای سپنج / چه نازی به گنج و چه نالی ز رنج

گر خندیدم ز خنده‌ام دل نگشاد / گر نالیدم ز ناله کارم نگشود

ننالم از غم هجرت چو وصل حاصل اوست / که زیر رنج بود گنج‌های پنهانی

آن روستایی جوانی که گندم و برنج و خربزه می‌کاشته است، امشب سربازی است در خدمت ولیّ‌امر.

این‌جا سوله‌ای است که گردان عبدالله آخرین لحظات قبل از شروع عملیات را در آن می‌گذرانند.

آفتاب فتح در آسمان سینه مؤمنین درخششی عجیب دارد.

تاریخ فردای کره زمین به‌وسیله این جوانان تحقّق می‌یابد.