شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 17476

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود/ وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

هر آن ناظر که منظوری ندارد/ چراغ دولتش نوری ندارد

تو را نادیدن ما غم نباشد/ که در خیلت به از ما کم نباشد

طبیب از طلب در دو گیتی میاسا / کسی چون میان دو منزل نشیند

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم / هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

بگفتا گر خرامی در سرایش / بگفت اندازم این سر زیر پایش

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی / خود نبود عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی