شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18531

الف، ب

الف، د

ب، ج

ج، د

بهتر از این کرم بود جرم تو را گنه تو را / شرح کنم که پیش من بر چه نمط فغان کنی (: روش)

آن دل که به هر معرکه‌ای داد‌رسم بود / فریاد که اندر صف غوغای تو افتاد (: میدان جنگ)

دارم از خوف و رجا کشتی سرگردانی / که نه در ورطه بماند نه به ساحل برود (: زمین پست)

فتنه صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم / گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما (: شلوغی)

 حفظ ادب اندر معاملت از تعظیم مطلوب حاصل آید اندر دل، و تعظیم حق و شعایر وی از تقوی است.

هر که به بی‌حرمتی تعظیمِ شواهدِ حق به زیر پای آرد وی را اندر طریقت متصوّفه هیچ نصیبی نیست.

به هیچ حال سُکْر و غلبه، طالب را از حفظ آداب مانع نباشد؛ ادب ایشان را عادت بود و عادت قرین طبیعت.

پس به تکلّف و بی تکلف، تا شخص ایشان بر جای باشد، در کل احوال آداب متابعت بر ایشان جاری است.

ناصبوری گر کند عرفی دلم عیبش مکن                                                               ناصبوری شرط اصلاح است ایوب مرا

در بهشتم کن خدایا تا نمانم شرمسار                                                                تا که از شرم گنه دوزخ برون آرد مرا

می‌رود اندیشه‌ام در کعبه از دیر مغان                                                               می‌برد باری نمی‌دانم که چون آرد مرا

گفت‌وگوهای دل شوریده‌ام باطل مدان                                                             بهره‌ای از هوشمندی هست مجذوب مرا