شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19203

ب، ت

پ، الف

پ، ت

الف، ب

امثال و شعر و حکایت درج کردیم و برخی از عمر گران‌مایه خرج.

سرهنگ‌زاده ای دیدم که عقل و کیاستی و فهم و فراستی زایدالوصف داشت.

دست تطاول به مال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیّت آغاز نهاده.

اسبم در این واقعه بی جو بود و نمد زین به گرو.

هر که در حال توانایی نکویی نکند، در وقت ناتوانی سختی بیند.

نصیحت پادشاهان گفتن کسی را مسلم است که بیم سر ندارد یا امید زر.

دو چیز محال عقل است: خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

دو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل برنیاید: تاجر کشتی شکسته و وارث با قلندران نشسته.

زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیان / تا پیش رویت آسمان آن خال اختر برکند

زان عارض فرخنده‌خو، نه رنگ دارد گل نه بو / انگشت غیرت را بگو تا چشم عبهر برکند

ما خار غم در پای جان در کویت ای گلرخ روان / وان گه که را پروای آن کز پای، نشتر برکند

سعدی چو شد هندوی تو هل تا پرستد روی تو / کو خیمه زد پهلوی تو فردای محشر برکند