شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31910

در این عصر، به‌ویژه شهر اصفهان در حکم مرکز ادبی این عصر به‌شمار می‌رفت.

خواجوی کرمانی از غزل‌پردازان برجستۀ این دوره است؛ شاعری که غزل‌های او بر حافظ نیز تأثیرگذار بوده است.

مثنوی «جمشید و خورشید» سلمان ساوجی به شیوۀ داستان‌های مولانا سروده شده است.

لحن سخن عبید زاکانی گزنده و طنزآمیز است و در غزل او، فرهنگ گذشتۀ ایران با همۀ کمال ایرانی _ اسلامی خود رخ می‌نماید.

در شهری که موش آن صد من آهن بتواند خورد، آخر باز، کودکی را هم بر‌تواند داشت. (کاربرد دستور تاریخی)

آن را که گوش ارادت گران‌[سنگین] آفریده‌اند چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان می‌برد چه کند که نرود؟ (تأکید بر قضا و قدر)

هر که در خدمت پادشاه یک‌دل باشد او را دوستان و دشمنان پادشاه خصم گردند؛ دوستان از روی حسد در جاه و دشمنان از وجه اخلاص. (حذف دو فعل به قرینه)

از مبالغتی در تفتیش کار من چاره نیست که آتش از ضمیر چوب و دل سنگ بی جدّ تمام و جهد بلیغ، بیرون نتوان آورد. (کاربرد اضافه تشبیهی)

کاربرد «را» در معنای «به»   

کاربرد تشبیه، تشخیص و جناس

به کارنرفتن فعل ماضی

استفاده از ردیف و قافیه ساده