شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13993

گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

کسی به گردن مقصود دست حلقه کند /  که پیش تیر بلاها سپر تواند بود

ببر طناب هوس پیش از آن‌که ایامت / چهار میخ کند زیر خیمه خضرا

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد / هم‌چنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

آن زمان کان ماهِ رخشان خورآیین رخ نمود                   باغ، پر گلچهر گشت و کاخ، پر اورنگ بود

چه غم ز حربه و حربِ عرب چو مجنون را                        مقیم بر در لیلی مقام خواهد بود

تا زدی در دل من خیمه به اقبال غمت                          شادی از جان من غم‌زده بگریخته است

دانی که بر عذار تو خال سیاه چیست؟                             زاغی که بر کنارة باغی نشسته است