شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16401

گشت یکی چشمه ز سنگی جدا               غلغله‌زن، چهره‌نما، تیزپا     (شور و غوغاکنان)

تویی رزّاق هر پیدا و پنهان               تویی خلاق هر دانا و نادان     (روزی دهنده)

به نام کردگار هفت افلاک               که پیدا کرد آدم از کفی خاک     (آسمان)

در بر من، ره چو به پایان برد               از خجلی سر به گریبان برد     (جَیب)

تواضع سر رفعت افرازدت /  تکبر به خاک اندر اندازدت

بزرگان نکردند در خود نگاه / خدابینی، از خویشتن‌بین مخواه

مخور فریب تواضع ز خصم بد گوهر/که آب تیغ ز قد دوتا پلی دارد

حافظ افتادگی از دست مده زان که حسود / عرض و مال و دین و دل در سر مغروری کرد

من آزاده از خاک آزادگانم / گل صبر، می‌پرورد دامن من

مپندار این شعله افسرده گردد / که بعد از من افروزد از مدفن من

ای همه هستی زتو پیدا شده/خاک ضعیف از تو توانا شده 

من این سخن سرودم و شرمنده‌ام از خویش / کز قطره کم‌ترم بر پهنای کوثرش

الف، ب

ج، د

الف، ج

ب، د

چو عمر نفس پرستان که بر محال گذشت آن / برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودی / نتواندی کشیدن ستم دل چو سنگش

چو سالکان طریقت به کوی عشق درآی / به دل اگر نه غم از ترک پا و سر داری

به کارزار پناه جهان بود به دو چیز / چو کار تنگ درآید به طالع و به سپاه