شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 2: جهان ممکنات | آزمون شماره 17324

اشیاء به واسطۀ علت هایی که در ماهیت و ذات خود دارند ، واجب الوجود می شوند .

موجودات واجب الوجود بالغیر هستند .

رابطۀ ماهیت و وجود انسان ، امکانی است .

بعد از ضروری شدن وجود ، انسان واجب الوجود می شود .

موضوع قضایای مربوط به واقعیت اشیا، لزوماً واجب یا ممکن‌الوجود است.

حمل مفهوم وجود بر برخی ممکنات، گاهاً منجر به قضایای کاذب می‌شود.

مصادیق رابطه امکانی با وجود، برخلاف دو حالت دیگر این رابطه، متعددند.

تمامی اشیائی که با حواس خود درک می‌کنیم، ممکن الوجود نیستند.

ذات او ﻫﻤﺎن وﺟﻮدش اﺳﺖ.

وﺟﻮد واﺟﺐ، ﻣﻌﻠﻮلِ ذات و ﻣﺎﻫیﺖ وﺟﻮب یﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

ﻋﻠﺖ آن یک ﻣﺎﻫیﺖ ﺿﺮورى در ﺑیﺮون اﺳﺖ.

ﺿﺮورت وﺟﻮدش، ذاﺗی اﺳﺖ.

منظورما، انحصاراً ماهیت آن موجود است.

واقعیت را به وسیلۀ جزئی خارج از آن بر مفهوم حمل کرده ایم.

آن موجود در ذهن ما به دو جزء هستی و چیستی تحلیل می شود.

این احتمال وجود دارد که از قضیه ای استفاده نکرده باشیم.