شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18934

نخورد هیچ توانگر غم درویش و فقیر / مگر آن روز که خود مفلس و مضطر گردد

قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی / که به دام ستم انداخته در بر گردد

گاه باشد که دوصد خانه کند خاکستر / خسک خشک چو هم صحبت اخگر گردد

کرکسان لاشه خورانند ز بس تیره دلی / طوطیان را خورش آن به که ز شکر گردد

 دور بر بسترم از هجر تو رنجور انداخت / چشم‌زخم عجبی از تو مرا دور انداخت

 من که سرخوش نشدم از می صد خمخانه / به یکی ساغرم آن نرگس مخمور انداخت

 ساخت بر گنج حیات دو جهانم گنجور / به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

از دل جنّ و بشر شعله‌ی غیرت سر زد / از گذاری که سلیمان به سر مور انداخت