شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31397

آن یکی خر داشت پالانش نبود/ یافت پالان گرگ خر را در ربود

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود

کوزه بودش آب می‌نامد به دست/ آب را چون یافت خود کوزه شکست

می‌سپرم راه هوایت به سر/ این ادب آن نیست که داند ادیب

با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجب/جای کی ماند در این دل توبه و پرهیز را

عجب تو بیت معموری که طوافانش املاکند/عجب تو رق منشوری کز او نوشند شربت ها

معشوق که او چابک و چالاک نباشد/آرام دل عاشق غمناک نباشد

صید بیابان سر از کمند تو پیچد/ما همه پیچیده در کمند تو عمدا

چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت / میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا؟

رفت دی ‌رو ترش، کشته شد آن عیش کش/ عمر تو بادا دراز ای سمن تیزپا

که جان خود چه باشد برِ عاشقان؟ / جهان خود چه باشد برِ اولیا

سر مکش اندر گلیم و رو مپوش / که جهان جسمی است سرگردان، تو هوش

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پیش سخن خردمندان افتد تا مایه فضلش بدانند مایه جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)