شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11182

آن را که میسّر نشود صبر و قناعت / باید که ببندد کمر خدمت و طاعت

ز بخت، بی ره و آیین و پا و سر می‌زیست / ز عشق، بی دل و آرام و خواب و خور می‌گشت

مرا شکر منه و گل مریز در مجلس / میان خسرو و شیرین، شکر کجا گنجد؟

دلم نماند پس این خون چیست هر ساعت / که در دو دیدۀ یاقوت بار برگردد

پردۀ دل می‌زند زهره هم از بامداد / مژده که آن بو طرب داد طرب‌ها به داد

لاف دل از آسمان، لاف تن از ریسمان / بگسلم این ریسمان، باز روم در معاد

گفتم تو کیستی؟ گفت مراد همه / گفتم من کیستم؟ گفت مراد مراد

می‌رسد از هر طرف شور نی و بانگ دف / می شده جاری به کف، بنوش جام مراد

گریه گر سوی مژه راه نیابد مژه را / ره سوی گریه کزو نیست گذر بگشایید

گوهر ذوالفقار او گرنه علی است چون کند / بیشه ستان رزم را آتشی و غضنفری

هنوز گویندگان هستند اندر عراق / که قوّت ناطقه مدد از ایشان برد

منم و راه و رسم تازه گل / تا گشایم زبان آتش دل