شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10666

نیست ما را هیچ عیب از عشق بازی، کاندر این / ما همی کوشیم و پیش از ما همی کوشیده‌اند 

من و محبت خوبان ز عهد مهد ازل / دو کودکیم که خوردیم شیر یک پستان

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عاشق / روز اول، رنگ این ویرانه، ویران ریختند

حسنت به ازل نظر چو در کام کرد / بنمود جمال و عاشق زارم کرد

حال چوگان، چون نمی‌دانی که چیست                                                           ای نصیحت‌گو به ترک گوی، گوی

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال                                                    خطا نگر که دل امّید در وفای تو بست

حریف، عهد مودّت شکست و من نشکستم                                                       خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم

با پری رویان، به خلوت روی در روی آوری                                           خویش را دیوانه ‌‌سازی و پری‌خوانی کنی

بکوش خواجه و از عشق بی‌نصیب مباش / که بنده را نخرد کس به عیب بی‌هنری

شهسوار من که مَه آیینه‌دار روی اوست / تاج خورشید بلندش خاک نعل مَرکب است (مَرکب: اسب)

تو خود چه لعبتی ‌ای شهسوار شیرین‌کار / که در برابر چشمی و غایب از نظری

چون معدن است علم و در آن روح کارگر / پیوند علم و جان سخن کاه و کهرباست

بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت / که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

چراغ‌افروز چشم ما نسیم زلف خوبان است /  مباد این جمع را یارب غم از باد پریشانی

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب / ما را ز جام باده گلگون خراب کن

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم