شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12289

هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌‌ای (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

 باده خور و به دامنم پاک کن آن دهان و لب (مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن) 

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌‌ایم (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن) 

میان گریه می‌‌خندم که چون شمع اندر این مجلس (مفاعلن مفاعلن مفاعلن مفاعلن) 

 با قامت او هرکه نشاند پس از این سرو / بسیار کند سرزنش آن سرو که کشته است

بر یک دل مستمند سرگردان / صد درد و بلا گماشتن تا کی؟

 ما را دلی است گمشده در چین زلف تو / اکنون که حال با تو بگفتیم بازیاب

رنج که بردیم باد برد و تلف گشت / سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد (تلف شد)

مفعول مفاعلن فعولن

مفعول مفاعلن مفاعیلن

مفعول مفاعلن مفعول مفاعلن

مفعول مفاعلن مفاعلن

خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

فضای سینۀ حافظ هنوز پر ز صداست

به هواداری آن عارض و قامت برخاست