شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 15476

بی‌توجهی به زبان، بی‌دقتی در کاربرد جمله‌ها و ترکیب‌ها و ورود واژه‌های عامیانه (ویژگی‌های زبانی شعر سبک هندی)

استفاده از ردیف‌های طولانی و خوش‌آهنگ در شعر (ویژگی ادبی سبک هندی)

بی‌دقتی در ذکر تاریخ و حوادث تاریخی و رواج مدح و چاپلوسی (ویژگی فکری سبک هندی)

کمی لغات عربی و لغات بیگانه (ویژگی زبانی سبک خراسانی)

این تحول از آن جهت که شعر را به میان عامه مردم کشید، سودمند بود؛ اما از آن رو که افراد کم اطلاع و عامی به شعر روی آوردند و آن را از استواری و سلامت پیشین دور ساختند، برای آینده ابیات زیان‌بار بود.

به جهت این که شعر از حوزه تصرف شاعران باسواد و آگاه به فنون ادب خارج شد و در دست عامه قرار گرفت، سودمند بود؛ ولی روی آوردن پیشه‌وران و بازاریان سبب ضعف شعر شد.

بازسازی اندرزها و تمثیل‌ها به شیوه نوین سبب رونق شعر شد، اما گسترش محتوای بی‌ارزش شعر را به سستی کشید.

روی آوردن طبقات مختلف مردم روح تازه‌ای به زبان شعر دمید ولی بی‌توجهی سلاطین صفوی به شعر، ادبیات را از مرزهای ایران دور ساخت.

عین الحیات: عرفان _ شیخ بهایی

تاریخ جهانگشا: تاریخ پیامبران، خلفا و تاریخ ایران _ عطاملک جوینی

تذکره دولتشاه: ذکر احوال عارفان _ دولتشاه سمرقندی

عالم‌آرای صفوی: تاریخ _ اسکندربیگ منشی