شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10038

تبخال زد از آه جگرسوز لب صبح / وز دل، تو ستمگر دم سردی نکشیدی

یا تیر هلاکم بزنی بر دل مجروح / یا جان بدهم تا بدهی تیر امان را

نداد عشق گریبان به دست کس ما را / گرفت این می پر زور چون عسس ما را

تندباد بی اصول چرخ ارباب سماع / خصم تمکین ساخت نخل قد دلجوی تو را

آوردن جملات طولانی ـ «هفت اقلیم» از امین احمد رازی

کاربرد وجه وصفی ـ «حبیب‌السیر» از خواند‌میر

فراوانی لغات ترکی و مغولی ـ «جامع عباسی» از شیخ ‌بهایی

آوردن تتابع اضافات ـ «عالم آرای صفوی» از اسکندر بیگ ‌منشی

بعد از واقعه فرهادخان منظور الطاف شاهانه گشته به وزارت کل گیلانات منصوب و بدین پایه والا سربلند گردید.

چون پادشاه اسرار خویش را بر این نسق عزیز و مستور داشت و وزیر کافی گزیده ملک او پایدار باشد.

دیگر باره خود را آلوده معاصی گردانید امید که حضرت الراحمین از تقصیراتش گذشته، مغفور گردد.

بنابراین مراعات جانب سیادت خان احمد و قرب و قرابت با والده محترمه بندگان اشرف داشت.

مرهم داغ من تشنه‌جگر زخم بود/ بخیه زخم من بی‌سر و سامان داغ است

گر دهی تاج و گر تیغ زنی بر گردن/ سر سر توست که در قید گریبان من است

نزاکت آشنای دل ندارد چاره از حیرت/ مگر آیینه دریابد زبان همدم شبنم

مانع عمر سبک‌سیر نگردد پیری/ سیل را سایه پل باز ندارد ز شتاب