شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9735

راغ: صحرا / کافی: دانای کار / قضا: سرنوشت / فراغ: آسایش

ضیعت: زمین کشاورزی / خنقه: عقد/ صلت:بخشایش/ مطرب:نوازنده

مرغزار:سبزه زار/کراهیت:ناپسندی/ همایون:فرخنده/درست:سالم

سور:جشن/مؤکّد:استوار/ علت:بیماری/ شراع:خیمه

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است / ببین که در طلبت حال مردمان چون است

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو / بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است / بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی

مدار نقطه بینش ز خال توست مرا / که قدر گوهر یک‌دانه جوهری داند

چشم بد دور از آن سلسله زلف دراز / که ز هر حلقه او عالم دیگر پیداست

گرچه ز آیینه روشن ننماید جوهر / خط نارُسته از آن چهره انور پیداست

آه گرمی که گره در دل پرخون من است / همچو داغ از جگر لاله احمر پیداست

پرده معنی روشن نشود صائب لفظ / عالم آشوبی از آن زلف معنبر پیداست

از خس و خار قرض گر پاک باشد سینه‌ها / هیچ باغ دلگشا چون دیدن احباب نیست

هر که او نام تو جوید ایمن است از نام و ننگ / هر که او فخر تو آرد فارغ است از فخر و آر

همه مقهور و قدرتش قاهر / صنع او بر ظهورشان ظاهر

کرده‌ام قالب تهی از اشتیاقت عمرهاست / قامت چون شمع در مهراب آغوشم گذار