شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13154

چون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافت/ هر که گرد خویش دوری چند در گرداب زد

خود به خود چون غنچه وا شد عقده‌ها از کار من/ تا در این بستان‌سرا دست و دلم از کار شد

خون دل شد در بساط سینه‌اش یاقوت و لعل/ هر که زیر تیغ چون کهسار دست و پا نزد

بس که دل افسرده زین دریای پر نیرنگ شد/ چون صدف هر قطرۀ آبی که خوردم سنگ شد

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟                                                             که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است                                                       بدین راه و روش می‌رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید                                                                کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو                                                                 ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد