شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 9578

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید/ که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است/ به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

قلم را آن زبان نبود که سرّ عشق گوید باز/ ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

آ ش نا یان

آ ش نا ی

آ شِ نا یان را

آ ش نا

تو جگرگوشه هم از شیر بریدی و هنوز / من بیچاره همان عاشق خونین‌جگرم

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم / گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم

من همان ساعت که از مِی خواستم شد توبه‌کار / گفتم این شاخ ار دهد باری پریشانی بود

پدرت گوهر خود تا به زر و سیم فروخت / پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم

عجب گر در چمن بر پای خیزی = مفاعیلن مفاعیلن مفاعی

از یکی آتش برآوردم تو را = فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید = مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن

چون نداری تاب دانش چشم بگشا در صفات = فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن