شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 11747

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

همّت طلب از باطن پیران سحرخیز / زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند

بتی این کاه را چون کوه سنگین می‏ کند آن‌گاه / چه آتش‏ ها که در این کوه برپا می‏ کنم هر شب

سیل خون از جگر آرید سوی بام دماغ / ناودان مژه را راه گذر بگشایید

دگر مگوی که من ترک عشق خواهم گفت / که قاضی از پس اقرار نشنود انکار

قاضی شهر عاشقان باید / که به یک شاهد اختصار کند

قاضی ار با ما نشیند برفشاند دست را / محتسب گر می‌ خورد معذور دارد مست را

وکیل قاضی‌ام اندر گذر کمین کرده است / به کف قباله دعوی چو مار شیدایی