شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 12093

مولوی و حافظ

خواجو و حافظ

سعدی و مولوی

جامی و مولوی

در شعر این دوره معنا برتر، انسانی و آسمانی است و بیش‌تر شاعران به حاکمان بی‌توجّه‌اند و لفظ، پاکیزه و دل‌نشین است.

قصیده، کم‌رنگ شد و غزل به‌عنوان زبان دل و عشق گسترش یافت و مثنوی میدانی برای ظهور عواطف و اخلاق و عرفان پدید آورد.

مرکزیّت قدرت از خراسان به مرکز ایران انتقال یافت و زبان و ادبیات فارسی در عراق عجم گسترش یافت.

نثر این دوره به سمت پیچیده نویسی پیش رفت و از سادگی نخستین دور شد و همه‌ آثار این دوره به‌ویژه تاریخ‌جهان‌گشا نثری پیچیده و دشوار دارند.

روی کارآمدن حکومت‌های غزنوی و سلجوقی ـ تغییر مرکز ادبی و سیاسی از خراسان به عراق عجم

حمله مغولان به ایران ـ تغییر مرکز ادبی و سیاسی از خراسان به اصفهان

انتقال کانون­های فرهنگی از اصفهان به شهرهای عراق عجم ـ روی آوردن مردم به تصوف

پایان یافتن خلافت عباسی ـ رونق گرفتن زبان فارسی به عنوان زبان توده مردم

نالیدن دردناک سعدی / بر دعوی دوستی، بیان است

 خداوندا در توفیق بگشای / نظامی را ره تحقیق بنمای

خیز جامی و خاک این ره باش / هر چه داری به خاک این ره پاش

 زِ شرح این سخن وز خجلت خویش / دل عطار در صد اضطراب است