شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 11: وزن در شعر نیمایی | آزمون شماره 10337

هزج مثمن سالم

هزج مثمن محذوف

رمل مثمن سالم

رمل مسدس محذوف

لبخند تو خلاصة خوبی‌هاست                     لختی بخند خندة گل زیباست

محمّد کافرینش هست خاکش                        هزاران آفرین بر جان پاکش

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد                       مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

ای سرو بلند قامت دوست                              وه وه که شمایلت چه نیکوست

در دل رود کبود / می‌دود سوسوی تک اختر شام / و از آن پیکر تار / که نشسته است بر آن سنگ سپید

چو گل‌های سپید صبحگاهی / در آغوش سیاهی / شکوفا شو / به پا برخیز و پیراهن رها کن / فریبا شو

در راه زندگی / با این همه تلاش و تمنّا و تشنگی / با این که ناله می‌کشم از دل: که آب ... آب / پر کن پیاله را

یا شبِ برفی / پیش آتش‌ها نشستن / دل به رؤیاهای دامنگیر و گرم شعله بستن