شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 14025

از شاعران دوره صفوی است که شعرش حدّ واسط سبک دوره عراقی و هندی است و واقع‌گرایی شاخصه اصلی شعر اوست. (وحشی بافقی)

از شعرای معروف در دوره صفوی است و لقبش «خلاق المعانی ثانی» است. (کلیم کاشانی)

از شاعران دوره صفوی است. او در سرودن شعر مذهبی معروف و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است. (محتشم کاشانی)

از شاعران تأثیرگذار قرن یازدهم است که شعرش از نظر دقت، ظرافت و رقّت معانی مشهور است. (بابا‌فغانی شیرازی)

جریان شعر بابافغانی، به شیوه رودکی و عنصری در جریان بود.

بعد از ظهور شاعرانی چون سعدی، مولانا و حافظ، فرصت رشد ادبیات فارسی فراهم شد.

توجه شاهان صفوی به ادبیات عرفانی، عارفان و شعرای هندی را به شعر فارسی علاقه‌مند کرد.

قالب غزل با توجه به نقش و سابقه کاربردش اجازه پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی را نمی‌داد.

بیدل دهلوی، سرودن غزل‌های خیال‌انگیز 

صائب تبریزی، آفرینش مضامین تازه شعری

کلیم کاشانی، ابداع خیال‌های رنگین

بابافغانی شیرازی، داشتن ظرافت و رقّت معانی در شعر

بیدل دهلوی: کاربرد مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های خیال‌انگیز و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه از ویژگی‌های شعر اوست.

کلیم کاشانی: در سرودن شعر مذهبی دستی داشت و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است.

وحشی بافقی: شعر او واقع‌گراست و سبک شعر او حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است.

بابافغانی شیرازی: از شعرای تأثیرگذار قرن دهم که شعرش به دقت و ظرافت و رقّت معانی شهرت دارد.