شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20480

خون که گرفت گرفت گردنت را /خاری که خلید دامنت را 

آیینه ز روی راستگویی / بنماید عیب تا بشویی 

در نومیدی بسی امید است / پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده / کو دیده که صد چو من ندیدم

مرا امید وصال تو زنده می‌دارد/وگرنه هر دمم از هجر تو بیم حلاک

کامم از تلخی غم چون زهر گشت/بانگ نوش شادخاران یاد باد

مطرب از گفتهٔ حافظ غزلی نقض بخوان/تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

یک قصّه بیش نیست غم عشق وین عجب/کز هر زبان که می‌شنوم نامکرّر است

هفت

هشت

نه

ده

 بعد از وداع دوست «فصیحی» شهید عشق                        گر نیم لحظه زنده بماند شهید نیست 

شهید خنجر مژگان شاهدی شده‌ام                                    که زنده کشته خود را به زخم دیگر کرد 

زنده است آن که در ره تو می‌شود شهید                            مرده است آن‌که بهر تو بسمل نمی‌شود

 جهانی گشت یک سر کشته چشم سیه مستش                       کفن اندر شهید او ز برگ تاک می‌سازم