شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17938

هرچه بر او تنگ گرفتند، کمربند خود را تنگ‌تر بست.

 مسلّماً اگر درها را به رویش نبسته بودند، شاید وضع جور دیگری بود.

پیرمرد در این سفرهای هر ساله به جست‌وجوی تسلّایی می‌رفت.

 پی‌بردیم راه دست خودش هم نیست. این بار اتاق از جا کنده شد.

خط مشکین زان نوشته بر رخش کلک قضا / تا بود از بهر دفع چشم بد حرز و دعا

هر که چون لاله کاسه گردان شد / زین جفا رخ به خون بشوید باز

تنم از واسطۀ دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

عاقلان را تا در این موسم چو خود دیوانه دید / بید مجنون سجده شکری به جا آورده است

بی اجل ياد کسی خلق به نیکی نکنند                مرگ، این طایفه را بر سر انصاف آرد

ما بارگه دادیم این رفت ستم بر ما                    بر قصر ستمکاران گویی چه رسد خذلان

هیچ شک نیست به تیر اجل ای یار عزیز            که من از پای درآیم چو تو اندازی به

چو خواهی عاقبت شد رزق موران                     به دولت گر سلیمانی چه حاصل؟