شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 1739

قاضی چون سخن بدین غایت رسانید و از حد قیاس ما آسیب مبالغه درگذرانید

سر به تدارک یکدیگر نهادیم و بوسه بر سر و روی هم دادیم و ختم سخن این بود

طالب نام‌اند و مغفرت و صاحب دنیا و آخرت

ای که گفتی توانگران مشتغل‌اند و ساهی و مست ملاهی، نعم ، طایفه‌ای هستند بر این صفت که بیان کردی.

جان پدر! تو نیز اگر بخفتی به از آن که در پوستین خلق افتی

بدان که از جمله نام‌های حسن یکی جمال است و یکی کمال

من بنده امید آورده‌ام نه طاعت و به دریوزه آمده‌ام نه به تجارت

جرعۀ اندوه به کامم می‌ریزند و کار به هم در می‌آمیزند

شیطان با مخلصان برنمیآید و سلطان با مفلسان

اگر رفتی بردی و گر خفتی مردی

خانه دوستان بروب و در دشمنان مکوب

عابدان جزای طاعت خواهند و بازرگانان بهای بضاعت

گاه از دیدن خط مکتوب منتعش و گاه از ندیدن روی مطلوب مشتعل

خبری که دانی دلی بیازارد تو خاموش تا دیگری بیارد

هنر چشمه زاینده است و دولت پاینده

هر که را زر در ترازوست زور در بازوست

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.