شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16871

حسد آن‌جا که آتش افروزد / خرمن عقل و عافیت سوزد

حسد مرد را دل به درد آورد / میان دو آزاده گرد آورد

ز بس رنج و آفت که در زندگی است / حسد می‌برم مردگان را به مرگ

حسد بُرد بدگویی در کار من / بَتَر شد برِ شاه بازار من

شرط وفاست آنکه چو شمشیر برکشد / یار عزیز جان عزیزش سپر بود

همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت / محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

چه روزها به شب آورد جان منتظرم / به بوی آن که شبی با تو روز گرداند

در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند / گرت ز دست برآید نگار من باشی

 خجسته کاغذی بگرفت در دست                                     به‌عینه صورت خسرو در او بست

سخن چند گفتم به چیزی نبست                                       ز گفتار باد است ما را به دست

بست خیالش که هست هم‌ بر من ای عجب                          نخل رطب کی شود خار مغیلان او

همانا دلش دیو بفریفته است                                           که بر بستن من چنین شیفته است