شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20566

 هلاک خویشتن می‌خواهد آن مور / که خواهد پنجه کردن با عقابی

با عقاب تیزچنگ و با همای خوب‌پر / ابلهی باشد که رقّاصی کند کبک دری

 بی خرد باشد هر آن کس شیر خواند مر تو را / زان که تو فیل افکنی شیران بُوند آهو‌فکن

با شیر پنجه‌کردن رو‌به نه رای بود/ باطل خیال بست و خلاف آمدش گمان

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم / موجیم که آسودگی ما عدم ماست

آرام در طریقت ما نیست غیر مرگ / هنگامه گرم ساز نفس‌ها تپیدن است

موج و طوفان و نهنگ است در این دریا / باید اندیشه کند زین همه کشتیبان

موج دریا را به ساحل هم‌نشینی تهمت است / بی‌قراران نذر منزل کرده‌اند آرام را

چون خضر دید آن لب جان‌بخش دل‌فریب                                                     گفتا که آب چشمة حیوان دهان توست

از رشک آفتاب جمالت بر آسمان                                                               هر ماه، ماه دیدم چون ابروان توست

صد پیرهن قبا کنم از خرمی اگر                                                              بینم که دست من چو کمر در میان توست

هرگز نشان ز چشمة کوثر شنیده‌ای؟                                                             کو را نشانی از دهن بی‌نشان توست

آسمان

روزگار

زندگان

یادگار