شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 25946

یک

سه

دو

چهار

کور-سیر

ماه-میز

ابر-کبر

خور-زین

۵

۶

۷

۸

گذرگهی است پر ستم که اندر او به غیر غم / یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند

چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست / کجا روند همان‌جا که گفته‌ای که بیا

چو زلف خود رسن سازد ز چه‌هاشان براندازد / کشدشان در بر رحمت رهاندشان ز حیرت‌ها

چو من از خویش برستم ره اندیشه ببستم / هله ‌ای سر ده مستم برهانم به تمامت

گه‌گهی آن شکرفشان سرکه‌فشان ز لب شدی / گرمْ جگر شدم ز تب سرکه‌فشان من کجا؟

آخر چه معنی آرم از آن آفتاب‌رو / کو بوی خود به صبحدم از من دریغ داشت

ماه منی و ماه را چرخ فدای تو دهد / گر به دیار دشمنان وقت زوال تو رسد

نطقم از آن گسست که همدم ندیده‌ام / دردم از آن فزود که درمان نیافتم