شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 23159

آنجا که سخن کوتاه است و وصل است و هرکس را که خاموشی داند اصل است

الهی! بر ما رحمت نثارکن و رافتی از جانب خویش یادگار کن

محبت را غایت نیست از بهر آن که محبوب را نهایت نیست

مشاطه دهر خیر نیکو بداد و هر آنکس را که آمد آبرو

متوازن/ متوازی/ مطرف/ مطرف/ متوازی 

 متوازن/ مطرف/ مطرف/ متوازی/ متوازی

مطرف/ متوازی/ مطرف/ مطرف/ مطرف 

مطرف/ مطرف/ متوازی/ مطرف/ متوازی

دست انابت به امید اجابت به درگاه حق بردارد.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف.

گاه مجرمان را ثواب کردار مخلصان ارزانی می‌دارند و گاه ناصحان را عذاب زلّت جانیان می‌نمایند.

نصیحت پادشاهان کردن، کسی را مسلّم بُوَد که بیم سر ندارد یا امید زر.

نه از نقش‌های صورت نه از صاف و نه از کدورت         نه از ماضی و نه حالی نه از زهد نه از مراتب

عقلم برفت از جا باقیش را تو فرما                                          ای از درت نرفته کس ناامید و غایب

درکش رمیدگان را محنت رسیدگان را                             زان جذبه‌های جانی ای جذبه تو غالب

آن روز پر عجایب وان محشر قیامت                                گشته است پیش حسنت مستغرق عجایب