شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 4635

دوام دولت اندر حق شناسی ا ست / زوال نعمت اندر ناسپاسی است

مکن در هیچ کاری ناسپاسی / رضا ده در قضا گر حق شناسی

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است / چو بر صحیفه ی هستی رقم نخواهد ماند

هنوزت سپاس اندکی گفته‌اند / ز بیور (هزار) هزاران یکی گفته‌اند

ای دل، تا کی در فریب این دنیای فانی سر خواهی کرد؟ یک بار، تنها یک بار سر از این چاه ظلمانی بیرون آور تا جهان واقعی را ببینی!

اگر در این دنیا، تو را جانی زیانی رسید، بدان که فردا، سود فراوانی خواهی بُرد. لحظه‌ای زبان در دهان بگیر تا حقایق معنوی را بشنوی!

چرا باید دل بر این دنیای فانی بست؟ دنیایی که تاجدارانِ خود را نیز از تخت پادشاهی به زیر می‌کشد و به زیر خاک می‌فرستد؟

و چگونه به‌سوی عیب حرکت می‌کنی، اگر او را همیشه‌حاضر می‌دانی؟ او از بخشیدن، ناتوان نمی‌شود و بنده را یاری می‌کند.

و خدا به هر چه می‌کنید بسیار بیناست.

آن‌چه در آسمان‌ها و زمین است، خدا را به پاکی ستوده‌اند.

خداوند مالک روز قیامت است.

همة چیزها تنها به سوی خدا بازگردانیده می‌شوند.

خداوند برای آن بندگانی که کارهای نیک می‌کنند و نسبت به یکدیگر مهربانند، بهترین حافظ و نگهبان است.

بهترین بندگان خداوند آنانند که باور دارند مهربان‌ترین مهربانان، خداوند است.

حفاظت و حراست خداوند از بندگان، برخاسته از رحمت گستردة اوست.

خداوند فارغ از آن‌که بنده‌ای را دوست داشته باشد یا نداشته باشد، محافظ اوست.