شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9992

ز پایت که افکند و جانت که خست/کجا آن همه هضم و رأی و نشست

تویی که جان به خطر دادی از همیت دین/زهی چو حاتم طائی غلام تو پنجاه

خدای عزوجل ذوالجلال والإکرام/نیافریده به گیتی شبیهت از اشباه

من فغان را چه کنم نی ز لبش محجورم/شمس تبریز که مشهورتر از خورشید است

پا‌ی‌مردی: خواهشگری- میانجی‌گری- شفاعت

حریف: همدم- همکار- هماورد

صولت: هیبت- شکوه- حمله

فضل: افزونی- بخشش- سروری

ز چهرش هویدا فروغ جلال / نماز آور ابروانش هلال

ز جور ظالمان در شهر خویشی/ به خواری چون غریبان اوفتاده

بزرگی و عفو و کرم پیشه کن/ ز خردان اطفالش اندیشه کن

ز کِلک صنع همان روز آفرین برخواست/ که گرد لعل لبش خط مشک‌فام کشید

ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند                                          وز می جهان پر است و بت می‌گسار هم

دردا که یار در غم و دردم بماند و رفت                   ما را چو دود بر سر آتش نشاند و رفت

بر آن بودش اندیشه کاندر جهان                                           نماند کسی از نژاد مهان

مکن شادمانی به مرگ کسی                                                 که دهرت نماند پس از وی بسی