شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 17311

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اوایل قرن دهم به مدت 300 سال سبک غالب متون ادب فارسی بود.

در اواخر دوره مغول، بساط حکومت آخرین خلیفه عباسی برچیده شد و زبان عربی و نگارش به آن از رونق افتاد.

زبان و ادبیات فارسی در این دوره دچار سستی و نابسامانی گردید.

در این دوره قالب‌های جدیدی در شعر و نثر پدید نیامد.

الف) تاریخ جهانگشای جوینی _ مرصادالعباد ب) نظامی _ عطار

الف) مرصادالعباد _ تاریخ جهانگشای جوینی ب) عطار _ نظامی

الف) طبقات ناصری _ تاریخ وصاف ب) نظامی _ عطار

الف) تاریخ وصاف _ طبقات ناصری ب) عطار _ نظامی

بعد از ظهور شاعران بزرگی چون سعدی و حافظ در دورة عراقی به دلیل تسلّط طولانی‌‌مدت مغولان و تیموریان جایی برای رشد زبان و ادبیات فارسی باقی نماند.

مکتب وقوع نتیجة چاره‌اندیشی شاعران برای تغییر سبک و رهایی از گرفتاری تقلید بود و بازتاب طبیعی محیط اجتماعی قرن دهم به‌شمار می‌رفت.

هر چند شاهان صفوی در ترویج و نفوذ زبان ترکی در ایران نقش بسزایی داشتند؛ اما به زبان فارسی اصلاً علاقه‌ای نشان نداده‌اند.

اوضاع اجتماعی و سیاسی ایران در قرن دهم به‌طور کلی و وضع ادبیات نیز به تبع آن آشفته شده بود.