شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 19461

این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو / کان جا که افتاده است او نی مفسقه نی معبده است

از آب و خطاب تو تن گشت خراب تو / آراسته دار ای جان زین گنج خرابی را

آن باده به جز یک دم دل را نکند بی‌غم / هرگز نکشد غم را هرگز نکند کین را

امشب ز خود افزونیم در عشق دگرگونیم / این بار ببین چونیم این بار مخسب امشب

چون کسی کو از مرض گل داشت دوست / گر چه پندارد که آن خود قوت اوست

ور سؤالت را بسی فایدّه‌هاست / پس جهان بی‌فایده آخر چراست

کشت نو کارید بر کشت نخست / این دوم فانی است و آن اول درست

ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس / بوسه زن بر خاک آن وادیّ و مشکین کن نفس

آفتاب معرفت را نقل نیست / مشرق او غیر جان و عقل نیست

گر در آن آدم بکردی مشورت / در پشیمانی نگفتی معذرت

وزیر اندر این شمّه‌ای راه برد / به خُبث این حکایت بر شاه برد

ساعد شه مسکن این باز باد / تا ابد بر خلق، این در باز باد